Ustroń Zdrój
przystanek osobowy
Czynne kasy biletowe



Ustroń Zdrój (1985-)

Pomysł budowy przystanku kolejowego w centrum miasta Ustronia pojawił się już przed II wojną światową, ale ostatecznie społeczny komitet budowy przystanku pod przewodnictwem Józefa Szymaniaka (i jego zastępców Mieczysława Zwardonia, ówczesnego zawiadowcy stacji Ustroń oraz Arkadiusza Jędroska) i patronatem komitetu miejskiego PZPR oraz Naczelnika Miasta powołano 8 lutego 1985 roku.

Projekt obiektu opracowała Wojewódzka Dyrekcja Inwestycji, jednakże został on zmodyfikowany m.in. poprzez rezygnację z budowy przejścia podziemnego pod przystankiem i zarzucenie pomysłu planowanej zatoki autobusowej przed budynkiem dworcowym. Planowany koszt budowy po zmianach w projekcie oscylował na poziomie 40,5 mln ówczesnych złotych.

Przystanek został wybudowany w czynie społecznym, jednakże duży wkład w budowę miały także następujące ówczesne zakłady pracy: większość domów wczasowych i uzdrowiskowych z dzielnicy Zawodzie, Kuźnia Ustroń, Nadleśnictwo Ustroń, Budopol, Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Robót Drogowych w Ustroniu, a także DOKP Katowice, Urząd Wojewódzki w Bielsku-Białej i Urząd Miejski w Ustroniu.
Podczas budowy konieczne było przełożenie słupów trakcyjnych ze strony zachodniej na wschodnią, a pierwszy jej etap (konstrukcja peronu) trwał 77 dni.

Peron przystanku Ustroń Zdrój oraz prowizoryczne kasy biletowe zostały otwarte 19 lipca 1985 roku (data nieprzypadkowa - przystanek starano się oddać przed obchodzonym w PRLu, a przypadającym na 22 lipca Narodowym Świętem Odrodzenia Polski). Wtedy również zatrzymał się tam uroczyście pierwszy pociąg (o 12:06, nr 70019 relacji Katowice - Wisła Uzdrowisko, prowadzony przez m.in. EZT EN57-623).

Obok jedynego wysokiego (wysokość 0,76 metra nad główkę szyny - wówczas ewenement na linii 191) peronu o długości 217 metrów i szerokości 3 metrów wybudowano piętrowy budynek dworca projektu Haliny Rakowskiej-Dzierżewicz i Jerzego Dzierżewicza, mieszczący kasy, poczekalnię, przechowalnię bagażu, mały bufet, szalety, posterunek dróżniczy dla przejazdu na ulicy Grażyńskiego (wówczas Świerczewskiego) i mieszkania na piętrze. Został on otwarty i udostępniony podróżnym 19 grudnia 1985 roku. Na peronie oddano do użytku także dwie wiaty przystankowe.

Dogodne położenie umożliwia szybkie dotarcie do centrum Ustronia, czy też nad pobliską rzekę Wisłę i czyni z tego przystanku najczęściej uczęszczany przez pasażerów w Ustroniu. Obok budynku dworcowego znajduje się strzeżony przejazd kolejowy. Kasy i poczekalnia zostały zamknięte w marcu 2010 roku, czynny jest automat biletowy.

W pobliżu dworca znajdują się przystanki komunikacji autobusowej w kierunkach dzielnicy Zawodzie oraz Wisły (kierunki Malinka, przełęcz Salmopolska) i Cieszyna przez Goleszów. W wakacyjne weekendy przez ten przystanek realizowane są kursy na pobliski szczyt - Równicę.

Z przystanku wiodą szlaki turystyczne na Małą Czantorię - 864 m n.p.m. ( 1,45 h), Wielką Czantorię przez Poniwiec - 995 m n.p.m. ( 2,30 h) i Równicę - 885 m n.p.m. ( 1,30 h), który to szlak jest jednocześnie początkiem Głównego Szlaku Beskidzkiego (kończącego się w Wołosatym w Bieszczadach).

W ramach rewitalizacji linii kolejowych w 2020 i 2021 roku peron przystanku ma zostać przebudowany, skrócony do długości 200 m, a przede wszystkim poszerzony do szerokości 3,90 m (nadal będzie to peron wysoki o wysokości 0,76 metra nad główkę szyny). W dalszym ciągu będzie możliwość dotarcia do niego od ulic Michała Grażyńskiego oraz Zielonej.

Zgodnie z danymi Urzędu Transportu Kolejowego dobowa wymiana pasażerska (czyli liczba podróżnych wsiadających i wysiadających każdej doby) na przystanku w 2017 roku wynosiła 200 - 299 osób.

Położony jest na wysokości 355 m n.p.m.

Tablica przyjazdów

Tablica odjazdów

Na mapie ↴


Zapowiedzi:
Pociąg EIC do Warszawy
Pociąg pospieszny TLK do Gdyni
Pociąg pospieszny TLK do Gdyni 2

Galeria współczesna (kliknij aby powiększyć zdjęcie)

Copyright © Koleje Śląska Cieszyńskiego 2007-